خشکسالی ایران بمدت 30 سال

یک کارشناس ارشد محیط زیست درباره‌ي پیش‌بینی ناسا مبنی‌بر روي دادن خشکی در ایران تا 30 سال آینده، گفت: «این خشکی، به وقوع خشکسالی هیدرولوژیکی در کشور مربوط مي‌شود که تا دو، سه سال آینده به وقوع خواهد پیوست و تا 60 سال ادامه خواهد یافت.»
«پرویز کردوانی» آن‌چنان كه در ایسنا بازتاب داده شد، افزون‌بر سخن بالا گفت: «این خشکی، بخش‌‌های مرکزی ایران را درگیر کرده و شهرهایی مانند قم، گرمسار و یزد دیگر آب نخواهند داشت. افزون‌بر آن، نه تنها در ایران بلکه در تمام جهان به شوند(:دلیل) کمبود بارندگی با مشکل روبرو خواهیم شد.
او ادامه داد: «میزان بارش در کشورها، به عرض جغرافیایی و سطح ارتفاع بستگی دارد و از آنجا که کشور ما، دقیقا در مدار 30 درجه جاي گرفته است، جزو مناطق خشک به شمار مي‌آيد، زیرا در این مدار، هوای پرفشاری که می‌وزد مانع از تشکیل ابر و بارندگی شده و شوند به وجود آمدن مکان‌های خشکی مانند عربستان، دوبی، صحرای آفریقا و استرالیا می‌شود.»
پدر کویرشناسی ایران سپس گفت: «از زمانی که زاده شدیم در یک منطقه‌ي کم باران بوديم و با روي دادن این خشکی، افزون‌بر کشورهای دچار کم‌آبی مانند ایران، حتا کشورهایی که در مناطق مرطوب جاي دارند، از لحاظ کیفیت آب آشامیدنی با مشکل روبرو هستند، زیرا مقدار آب هر کشوری ثابت بوده و این جمعیت است که روز به روز افزایش می‌یابد و آب بیشتری مي‌خواهد.»
این استاد دانشگاه با اشاره به پیشرفت علم و تکنولوژی و گسترش سطح فرهنگ و بهداشت كه شوند افزایش مصرف آب و آلودگی روزافزون آن می‌شود گفت: «گسترش شهرها، شوند به وجود آمدن اداره‌ها و خانه‌های بیشتر شده و در نتیجه آب مصرفی افزایش می‌یابد. همچنين با توجه به آنکه خواست انسان نیز در این زمینه بیشتر شده است، دیگر نمی‌توان آب با کیفیت پایین را در اختیار مردم قرار داد.»
کردوانی با بیان اینکه کشورهایی مانند فلسطین، ایران و عربستان زودتر از دیگر کشورهای جهان دچار کمبود آب می‌شوند، افزود: «مساله‌ي خشکی که ناسا مطرح کرده، با خشکسالی تفاوت دارد، زیرا خشکی یک پدیده‌ي هميشگي بوده و خشکسالی با نوسان، دوران‌های گوناگونی دارد.»
پدر علم كويرشناسي تاکید کرد: «اینکه می‌گویند دگرگوني آب‌و‌هوا(:تغییر اقلیم) به وجود آمده، اشتباه است. این مساله دگرگوني آب‌و‌هوا نبوده، بلکه نوسان آب‌و‌هوا است. براي نمونه ما همیشه در آب‌و‌هواي گرم و خشک زندگی می‌کنیم، اما امسال بارندگی 27 درصد بیش از سال گذشته بوده است. یا اینکه، تهران سه سال پیش با برف شدیدی روبرو شد، اما از آن به بعد چنین چیزی رخ نداده است و گفته‌ي ناسا نیز پافشاري(:تاکیدی) بر همین مساله است.
كردواني، با بیان اینکه به وجود آمدن این مشکل به شوند زياده‌روي در استفاده از آب و گسترش کشاورزی، صنعت و شهر است گفت: «به شوند مصرف آب‌های زیرزمینی، براي هميشه در خشکسالی هیدرولوژیکی خواهیم ماند؛ حتا اگر بارندگی در 20 سال دو برابر شود، زیرا اکنون سطح آب چاه‌های کشور از 100 متر به 300 متر و حتا در مواقعی به 550 متر رسیده و هر چقدر هم باران ببارد، آبی که از دل زمین بیرون کشیده شده را جبران نخواهد کرد.»
او همچنين بر اين باور است كه؛ دیگر سدی نخواهیم داشت چرا که هم‌اکنون سدهای کشورمان از گِل و لای پر شده‌اند. براي نمونه، «سد کرج» تا 35 متر در گِل است، یا «سد دز» که 200 متر بلندا دارد تا 85 متر در گِل فرو رفته است که اگرچه مي‌شود آن را تمیز كرد، اما چون نمی‌توانیم دریچه‌های زیرین سد را به شوند رها شدن آب باز کنیم، این کار نیز چندان برایمان امكان‌پذير نیست.»
اين كارشناس مي‌گويد؛ تهران نیز دچار بی‌آبی خواهد شد. تا 30 يا40 سال آینده، دیگر سدهای کرج و لتیان آبی نخواهند داشت، اگرچه تهران آنقدر زور دارد که آب دیگر شهرهای کشور را چپاول کند. اکنون مانند انسانی شده‌ایم که 100 میلیون تومان بدهی دارد اما تنها یک میلیون تومان دريافتي(:حقوق) دارد و حتا اگر دريافتي‌اش دو برابر شود، نخواهد توانست قرضی را که گرفته، پرداخت کند.
این کارشناس ارشد محیط زیست با بیان اینکه اگر آب كشور تمام شود باید به سراغ استفاده از آب‌های غیرمتعارف برویم، افزود: «یکی از این راه‌ها؛ تصفیه‌ي فاضلاب، پساب صنایع و بناب کشاورزی است. آبی که تصفیه می‌شود نو نیست، اما تمیز است و حتا اکنون دانشمندانی که به کرات دیگر می‌روند، مقدار محدودی آب همراه خود برده و ادرار خود را تصفیه می‌کنند و می‌خورند و ما نیز به این روز خواهیم رسید.»
او با بیان اینکه؛ شیرین کردن آب‌های شور یکی دیگر از راه‌های غیرمتعارف تامین آب است، گفت: «هم‌اكنون نه تنها آب‌های شور را در خود محل، مانند آنچه که در گرمسار، قم و سمنان اتفاق می‌افتد، شیرین می‌کنند، بلکه آب دریای شمال و جنوب را نیز شیرین کرده و به دیگر بخش‌هاي کشور می‌فرستند که البته بارها به این روش نقد داشته‌ام، چرا که مردم این آب شیرین شده را در کارواش‌ها و مکان‌های این چنینی استفاده کرده و قدر آن را نمی‌دانند.»
این استاد دانشگاه، جمع‌آوری آب باران را یکی دیگر از راه‌های تامین آب دانست و گفت: «هر اندازه باران در شهرها از جمله تهران می‌بارد، فایده‌ای نداشته و هرز می‌رود، چرا که پشت‌بام‌ها و خیابان‌ها را آسفالت کرده‌ایم و آب فرصت نفوذ پیدا نمی‌کند. اما در بسیاری از کشورها مردم را مجبور می‌کنند که آب باران را در پشت‌بام‌ها جمع‌آوری کرده و استفاده کنند، چرا که این آب پاکیزه‌ترین آب است. جایی‌که سطح زمین گچی یا آهکی باشد، آب به راحتی در خاک نفوذ می‌کند.»
او، سپس يادآور شد كه: «می‌توان با فرستادن آب از مکان‌هایی که آب زیادی دارند به دیگر نقاط كم‌آب، آب مورد نیاز مردم را فراهم کرد، اما باید بدانيم، کشور ما در فصل تابستان، هیچ‌جا آب مازاد ندارد که به دیگر نقاط کشور بفرستيم.»
كردواني مي‌گويد: «هر استانی را که می‌خواهید نابود کنید، باید به آن آب دهید. مانند آنچه که در یزد و اصفهان روي داد و اکنون 70 درصد روستاهای یزد خالی از سکنه شده است، زیرا آنقدر به شهرها آب می‌دهند که روستاها به شوند کمبود آب خالی می‌شود.»
اين كارشناس با گفتن اين‌كه؛ مهم‌ترین راه برای جلوگیری از وقوع بحران آب، آگاه کردن مردم است، افزود: «کشور ما مانند کارمندی است که حقوق ثابتی داشته و خانواده‌اش بدون آنکه از این مساله آگاه باشند، بدون حساب و کتاب خرج می‌کنند. بنابراین باید بیش از هر چیز مردم را در مصرف آبی که در آینده با کمبود آن روبرو خواهند شد، آگاه کنند.»

از جناب آقای کرم سلطانی عضو محترم هیئت مدیره شرکت پروچشمه جهت ارسال مطلب فوق سپاسگزارم .